© Raspberry Flappuccino

เสียงนังแร่ดจัสตินดังจากมือถือปลุกเราตื่นนอนตอนหกโมง
ขี้เกียจตื่นโคตรๆ เพราะพึ่งนอนไปเมื่อตอนตีสามครึ่งเอง
วันนี้ต้องออกจากบ้านเจ็ดโมงเช้าเพื่อไปเซ็นต์สัญญากับบริษัทใหม่
โหนรถเมล์สองชั่วโมง เซ็งเป็ดมาก รถโคตรจะติดเลย
กูอยากได้จักรยานใจจะขาดอยู่แล้วโว่ย
ไปถึงที่ทำงาน เค้าก็ให้กรอกข้อมูลพนักงานใหม่
แล้วก็ให้นั่งรอในห้อง คนที่นั่งรอข้างๆ หล่อว่ะ
สายตาดิชั้นสอดส่ายมองหาหนุ่มตลอด ฮ่าๆ
หล่อขนาดนั้น ชื่อดันแต๋วไปหน่อย ฮีชื่อ "หลิน" โอ๊ววว

นั่งรอหัวหน้ามาเรียกตัวไปทำงานนานมาก ประมาณสองชั่วโมง
หิวข้าวจะเป็นลม รอจนได้กินข้าวเที่ยง
วันนี้ไปกินข้าวเที่ยงในร้านกาแฟชื่อ ช่างต่าว แปลว่า ขึ้นเกาะ??
กินอาหารชุดเนื้อตุ๋น อร่อยจัด ซัดไปร้อยสี่สิบบาท แย๊กกก
เสร็จแล้วขึ้นลิฟท์กลับขึ้นไปที่บริษัท
ในที่สุดก็ได้เจอคนที่จะได้ทำงานด้วยกันซักที
มันคือ... ผู้ชายคนที่สัมภาษณ์เรานั่นเอง คนที่เราร้องไห้โฮต่อหน้านั่นแหล่ะ
เห็นหน้ามันแล้วเครียด มันก็ออกแนวไม่อยากมองหน้าเราเท่าไหร่
มันคงอยากจะถามเราเหมือนกันมั้งว่า เธอหายบ้าหรือยัง?
นั่งรอ ระหว่างที่เค้าไปขนย้ายคอมพิวเตอร์ประจำตำแหน่งมาให้เรา
พอคอมพิวเตอร์มา แทบจะต้องย่อถวายพระพร
แบบว่า อีแก่บุโรทั่งมาก อยากจะกรี๊ด..ดด
คอมฯเครื่องนี้ window 2000
(ทำไมไม่อนุรักษ์นิยมใช้ window 3.1 ไปเลยล่ะคระ?)
มอนิเตอร์แบบนูน สีขาว(ที่เหลืองแล้ว)ฝุ่นเขรอะซีพียูก็เสียงพัดลมดังมาก
เปิดใช้ที่โต๊ะเต๊อะสะเทือนเลื่อนลั่น เม้าส์กับคีย์บอร์ดก็แบบสปริงเจ๊งกันไปแล้ว
ทำไมคอมประจำตำแหน่งชั้นเป็นอย่างงี้? เชี๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย
วันนี้เริ่มงานวันแรก ยังไม่มีอะไรทำหรอก นั่งเล่นเอ็ม เช็คเมล์ไปเรื่อย
เสร็จแล้วหกโมงเย็นเลิกงาน โหนรถเมล์กลับไปมหาลัย
ฝนตกหนักอีกต่างหาก น้ำท่วม รถติด ไม่ต่างอะไรกับกรุงเทพเลย
โหนล่อไปชั่วโมงนึง คนก็โคตรจะแน่น เบียดกันจนถึงมหาลัย
ตอนอยู่บนรถเมล์ ขุยโทรมาหาอีก รับโทรศัพท์ทุลักทุเลมาก
ขุยบอกว่าถึงมหาลัยแล้วให้โทรบอกด้วย
ขุยจะออกมากินข้าวด้วยกัน แล้วไปอ่านหนังสือ
วันนี้กินข้าวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในศูนย์ประชุม
ขุยสั่งข้าวหน้าไก่ เราสั่งข้าวหมูผัดกิมจิ
พออาหารมาเสิร์ฟ ต่างคนต่างกินของอีกฝ่าย
สุดท้าย สลับกันกิน ขุยมันอยากกินของเราแทน
กินเสร็จก็ออกมาซื้อน้ำเพื่อเอาไปกินตอนอ่านหนังสือ
ถามขุยว่าอันไหนอร่อย ขุยหยิบน้ำลูกแพร์ออกมา บอกว่า "อร่อย"
กระป๋องเล็กมาก ขนาดครึ่งหนึ่งของกระป๋องน้ำอัดลมเท่าไป
ยี่ห้อ "ซากัก ซากัก แบ" ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร ไม่ได้ถามขุย
เปิดกิน ขอคอนเฟิร์มว่า อร่อยจริงๆ แต่มันแพงว่ะ ยี่สิบบาทแน่ะ
เสร็จแล้วก็ถึงเวลาอ่านหนังสือ ไปอ่านกันที่หอสมุดเหมือนเดิม
วันนี้หนาวโคตรๆ เพราะฝนตกตลอด อุณหภูมิ 19 องศา หมอกก็ลง
อ่านหนังสือกันจนหอสมุดปิด จนยามเข้ามาไล่และด่า
โกยแน่บ ขี้เกียจฟังยามบ่น ด่าทีเสียงโคตรดังเลย
ต้องไปส่งขุยกลับหอก่อน เพราะว่าเราจะกระทำการยึดร่มขุยกลับบ้าน
วันนี้ยึดทั้งแจ๊คเก๊ตและร่มเลย นั่งแท๊กซี่กลับบ้านมา หนาวโคตรๆ

พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว จะ เย่ ! ดีมั้ย ออกแนวไม่ดีใจเท่าไหร่
สอบคราวนี้ได้อยู่ระดับสูงสุด กรี๊ดมาก ออกแนวภูมิใจในตัวเอง
ไม่น่าเชื่อว่า เราจะได้คะแนนดีขนาดนี้ แต่กำลังคิดอยู่ว่า กูจะเรียนรอดมั้ย?
ไหนจะทำงาน ไหนจะเรียน อาจมีตายคาที่ได้ ขอพิจารณาพรุ่งนี้แล้วกัน
พรุ่งนี้ก็ยุ่งเหมือนเดิม เจ็ดโมงครึ่งเดินไปมหาลัย เที่ยงต้องเจอกับขุย
บ่ายโมงต้องถึงที่ทำงาน ทำจนหกโมงเย็น แล้วก็โหนรถเมล์กลับมา
โหนประมาณหนึ่งชั่วโมงกลับมาอ่านหนังสือกับกินข้าวเย็นกับขุย
อ่านจนหอสมุดปิด แล้วก็นั่งแท๊กซี่กลับบ้าน
วงจรอุบาทว์อันใหม่ได้บังเกิดขึ้นแล้ว
เอาวะ เพื่อเงินฉันต้องทำงานเพื่อเงิน ท่องไว้ๆ