© Raspberry Flappuccino

เชื่อว่ามีคนจำนวนมาก ตกอยู่ในสถานการณ์แบบเรา
นั่นก็คือ มีความรู้สึกว่า น้ำหนักตัวเองมากเกินไป ไม่พอใจ
ซึ่งความหมายที่แท้จริงก็คือ รู้สึกว่า ตัวเอง "อ้วน"
จริงๆแ้ล้ว ความอ้วน ไม่จำเป็นว่าต้องมองเห็นด้วยตาเปล่าหรอกนะ
แต่เป็นความรู้สึกว่า น้ำหนักของเรามันมากเกินพอดี
เมื่อก่อนตอนอยู่ ม.หก เคยอ้วนมาหนนึง กว่าจะลดไ้ด้ ก็เล่นเอาเหนื่อย
พอขึ้นมหาวิทยาลัย ก็กลับมาผอมอีกครั้ง
พอเรียนจบ เริ่มทำงาน ก็เริ่มวงจรอุบาทว์อีกครั้ง
ไม่ได้ออกกำลังกาย วันๆนั่งโต๊ะทำงาน จกคุ้กกี้กินไปพลาง ทำงานไปพลาง
ดังนั้นไขมันส่วนเกินจึงลงไปกองที่ก้น กระโปรงที่เคยใส่ได้ พอใส่แล้วก็ปลิ้น
จนมาอยู่ที่นี่ ครึ่งปีแรก ก็ลดลงไปสองสามกิโล ตอนนี้กลับมาอ้วนอีกแล้ว
คนอื่นอาจจะมองว่าเราผอม แต่ตัวเรารู้ดีว่าเราอ้วนแล้ว
ตอนไปซาวน่า ได้โอกาสช่างน้ำหนัก
พอเห็นเลขบนตราชั่ง ก็ตระหนักได้ว่าน้ำหนักมาถึงลิมิตของชีวิตเราแล้ว
เราจะปล่อยให้มันเกินไปมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นกลับบ้านมา ต้องลดน้ำหนัก
แน่นอนว่าเราไม่มีเวลาออกกำลังกาย เพราะฉะนั้น เราก็ต้องกินอาหารลดน้ำหนักแทน
เราเป็นคนชอบทำกับข้าวมาก แม้ว่ามันจะไม่อร่อยก็เถอะ เราก็ยังชอบทำอยู่ดี
เมนูลดน้ำหนักอันนี้ได้มาจากฮันน่าซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเราเอง
ทำง่ายมากๆ หาง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว แถวบ้านเรียก ง่ายโคตรพ่อ

มันคือ

แค่สองอย่างนี้เท่านั้น
วิธีทำก็แสนจะง่าย แค่เอากะหล่ำปลีไปต้มให้สุก
เสร็จแล้วก็จิ้มกินกับเต้าเจี้ยว แค่นั้นเอง
เห็นง่ายๆแค่นี้ รสชาิติไม่เลว อย่าดูถูก
แต่ถ้าไม่ชอบกะหล่ำปลี ใช้ผักอย่างอื่นก็ได้นะ
หรือจะแรง ลองใช้ผลไม้ ก็เชิญ ไม่ขัดศรัทธา
.
.
.
.
.
.
.

อีก 19 วัน

  Heartbeat - Tahiti 80

ยำวุ้นเส้นจานนี้ลูกครึ่งนะเฟร่ย อย่าดูถูก มันเป็นอาหารไทยที่เราทำกินที่บ้านวันนี้
แต่เนื่องจากเราอยู่ที่นี่ มันก็ต้องเป็นอาหารไทยที่รสชาติเป็นแบบจีน
เพราะฉะนั้น กรุณาออกเสียงให้เป็นจีน(ทิ่มตู๋) นิดนึง ....คือ..... ยำวุ้งเส้ง
อาม่า อากง คงจะออกเสียงกันได้สะดวกขึ้นนะคะ

อยู่ที่นี่ จะกินอาหารไทยทีนึง คิดนาน จะออกไปกินที่ร้านอาหารก็ได้
แต่ที่นี่ราคาแพงกระฉูด มนุษย์แรงงานกินเงินเดือนอย่างเรา จะไปกินก็กะไร
ทำกินเอง ก็เครื่องปรุงไม่ครบ ตอนนี้ไอ้ที่มี ก็มีน้ำปลา แต่มะนาวล่ะจะหาที่ไหน
เพื่อนก็เคยยุว่า ใช้เลม่อนสิ เคยคิดจะใช้นะ แต่มันแพงมากๆเลย

แต่ว่าวันนี้เสี้ยนจัด อยากกินยำสุดๆ เลยลงทุน
ซื้อเลม่อนมา 2 ลูก ฟาดไป 35 บาท  ลูกเล็กมากๆด้วยนะค๊าาา
อ่อ แล้วหอมแดงเนี่ย ก็ใช้หอมของจีนแทน
รูปร่างมันก็เหมือนหอมแดงนะ แต่มันใหญ่มากๆๆ
ลูกประมาณเท่าหอมใหญ่เลย แต่ว่ามันมีสีแดงเท่านั้นเอง
กลับบ้านมาก็ลวกหมู ลวกวุ้นเส้น แล้วก็จัดการยำ
จริงๆแล้วอยากใส่พริกเยอะๆเลย แต่กลัวโยชิเอะกินไม่ได้ เลยต้องทนกินจืดๆ
วันนี้โยชิเอะก็ผัดยากิโซบะให้เรากินเหมือนกัน
ยากิโซบะเวอร์ั่ชั่นโยชิเอะ รสชาติเหมือนโอโคโนะมิยากิ
ที่รสชาติมันเหมือนก็เพราะว่า เธอใช้ซอสที่ใช้ทำโอโคโนะมิยากิ มาผัดยากิโซบะแทน
เธอบอกว่า "คล้ายๆกัน" นี่หล่อน หล่อนจะมั่วเกินไปแล้วนะยะ
เพราะตอนชีทำทงคัตสึ หล่อนก็ใช้ไอ้ซอลโอโคโนะมิยากินี่เหมือนกัน

วันนี้ตื่นนอนตอนเที่ยงครึ่ง นั่งทำงานต่อไปอีกสองชั่วโมง
ดูซิ วันหยุดแท้ๆ ยังมิวายมีงานส่งมาให้ทำ
ทำงานเสร็จ ก็วางแผนไว้ว่าจะล้างบ้าน ทำความสะอาดครั้งใหญ่
แต่ไปๆมาๆ ได้ล้างแค่ตู้เย็น แล้วก็มานั่งเล่นเนทซะอย่างงั้น
กางเกงยีนที่ซัก ยังไม่ได้เอาออกจากเครื่องซักผ้ามาตากเลย
คงต้องไปตากผ้าแล้วล่ะนะ เลิกเล่นเนทดีกว่า จะไปนอนแล้ว
พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงาน............ชีวิตชั้น ทำเพื่อเงินจริงๆ

เฝ้ารอ วันเงินเดือนออก

เพลงนี้ ของ Namolla Family feat. V.O.S. 김경록, 태인

นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้มาอัพบล๊อค
ดิชั้นเป็นคนขี้เกียจมากๆ ดองทุกอย่างที่ดองได้
วันนี้เกิดอาการอารมณ์ดี ก็เลยขุดบล๊อคที่ดองไว้นานแสนนานออกมา
แต่นึกๆก็ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร ชีวิตชั้นไม่มีความหมายขนาดนี้เลยหรอเนี่ย

งั้น......พูดเรื่อยเปื่อยแล้วกัน
เริ่มทำงานมาสองเดือนแล้ว อะไรๆก็เหมือนจะเข้าที่เข้าทาง
ขี่จักรยานไปทำงานทุกวัน ท้าลมหนาว ดิชั้นไ่ม่เคยหวั่น
เพื่อประหยัดตังค์ อะไรชั้นก็ทำได้
การขี่จักรยานไปทำงานก็มีข้อดีหลายอย่าง
ไม่ต้องเสียค่ารถเมล์ รถติดก็ขี่จักรยานซิกแซกตามช่องได้
แต่ข้อเสียคือ หวิดโดนรถเมล์เสยมาหลายทีแล้ว
อย่างวันนี้ก็จะโดนแท๊กซี่ชนเอา
จริงๆแล้วถ้าเป็นที่ไทยอาจจะดีกว่าก็ได้ เพราะอย่างน้อยคนก็เคารพกฎจราจร
แต่ที่นี่....พอไฟแดง รถก็ไม่หยุด คนก็เดินข้ามกันหน้าตาเฉ๊ยยย
วันนี้ไอ้แท๊กซี่บ้าคันนั้นมันผิดกฎชัดๆ ถ้ามันชนเรา เราจะต้องเปิดศึกจิกหัวตบกับมันแน่ๆ
แต่เคราะห์ยังดีที่ไม่ได้ชนกัน ไม่งั้นคงเป็นไอ้เป๋ไปทำงานแล้วล่ะ

ไปทำงานทุกวันๆก็ง๊วงง่วง ตอนเช้าก็ไปนั่งเรียนแบบไร้สติ ตอนบ่ายก็น้ำลายยืดคาคอม
งานก็มีบ้างไม่มีบ้าง แต่มันก็ยังจ้างเราทำ เป็นอะไรที่งงมาก เหมือนกินเงินเดือนฟรียังไงไม่รู้
แต่พอมีงานมา ก็มีมาโคตรจะเยอะ ทำแทบไม่ทัน ไม่เคยอ่ะ ไม่เคยจะสมดุลหรอก ชีวิตมนุษย์เนี่ย

จริงๆแล้วอยากจะเล่าเรื่องไปผิงหยาวหลายทีแล้ว แต่ไม่มีเวลามาอัพเลย
แต่จริงๆไปผิงหยาวก็ไม่มีอะไรมากหรอก นอกจากห้องเราทำสถิติกินเหล้าขาวบวกกับเบียร์ 300 แก้ว
แล้วก็รถติดไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียวเป็นเวลา 3 ชั่วโมง ทำให้ปวดฉี่และต้องไปฉี่ใต้สะพาน
ดื่มด่ำธรรมชาิติสุดฤทธิ์คร่ะ 

เฮ้อ..... เรื่อยเปื่อยจริงๆ หาสาระได้มั้ยเนี่ย
ไม่มีไรแล้ว เหนื่อย
แอ๊ะ นึกขึ้นได้ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงานแหละ ฮู๊เล่

รูปนี้คือเบียร์ที่เป็นส่วนนึงของการทำลายสถิติดื่มนรกแตกของห้องเรา
เด็กดีอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะคะ มันไม่ดี เพราะถ้าดื่มมากๆ มันจะ......เมา (มุขแป้กและควายอย่างแรงค่ะ)

ตบท้ายด้วยเพลง (ดีใจจังเลย เอาเพลงลงเป็นแล้ว หลังจากที่โง่มาตั้งนาน)